Feeds:
Posts
Comments

Saoedi-Arabia

citaten_2

“Ik ben vóór Europa, dus ook vóór de Oekraïners en de Russen, want die horen bij Europa. Shakespeare begreep het: je vrienden staan je het meest nabij, dan komen je medeburgers en tenslotte je landgenoten. Het zijn concentrische cirkels. Dus de logisch dat ik tégen het speeltje van de pedante politici stem, dus tégen het ‘associatieverdrag’ van het EU-establishment met het Oekraïense establishment.”

“Bravo, eindelijk eens de gewone man aan het woord. En ziet: wat een nuchtere betogen. In de Trouw van vandaag zaterdag 2 april 2016 lees ik twee reacties van gewone stervelingen op de Opiniepagina’s: Bart Keer: ‘Referendum: keus tussen twee kwaden’ en Heere Heeresma: ‘Openheid van Europa is uniek in de geschiedenis’.

Luister, Bart Keer zet heel nuchter de geschiedenis op een rij: ‘Rusland is sinds 1989, toen de Sovjet-Unie ophield te bestaan, stelselmatig vernederd. Het Westen is onder leiding van de Amerikanen continu bezig geweest zijn macht uit te breiden richting de grenzen van de rompstaat van de voormalige Sovjet-Unie, met militaire en economische middelen. Landen werden aangemoedigd zich los te maken uit de invloedsfeer van Rusland.
Waar de Verenigde Staten de afgelopen halve eeuw voor niets terugdeinsden om hun (economische) belangen ver van huis te verdedigen, heeft Rusland, ondanks alles, zeer veel gezichtsverlies dichtbij huis geïncasseerd zonder over te gaan tot grootschalig wapengekletter. Maar dit voortdurende oostwaarts oprukken van het Westen heeft wel mede geleid tot een dramatische verharding in Poetin-Rusland. ‘
Dit kun je ook in de solide biografie over Putin van Steven Lee Myers lezen.“

“Myers’ biografie is inmiddels vertaald in het Nederlands, dus ook Haagse kaasstolpers zouden hem moeten kunnen lezen. Met wat hulp, misschien. Ze moeten het natuurlijk wel willen en niet gewoontegetrouw vanuit de onderbuik reageren.
De Amerikanen hebben trouwens straaljagers gestuurd om ons bang te maken – en de Russen te intimideren. Grover kunnen we het niet maken, leuker helaas ook niet. De brutaliteit! Wat moppert Bas Heijne?”

“O ja, de column van Bas Heijne in de NRC, die heet: ‘Ja’. Tja, ja dus. Okay, it’s a free country (they say). Heijne speelt advocaat van de duivel, want hij legt uit waarom bijvoorbeeld de IS rekruten blijft trekken. Daar haalt hij zelfs Tocqueville bij, die zag in dat mensen emoties nodig hebben om zich onderling verbonden te voelen en de godsdienst leent zich daar uitnemend voor.
Tocqueville zou vandaag de dag zijn hart kunnen ophalen: soennieten tegen sjiieten, en verder salafisten, alevieten, druzen, wahabisten en de hele rest van de reutemeteut, keuze te over om je onderling verbonden te voelen. Men kan nog even voort, daar in de woestijn. Ik laat de diverse merknamen maar ongenoemd. Nou, een paar dan: IS/Irak; Jabhat al-Nusra/Syrië; Taliban en Al-Qaeda/Afghanistan, Jemen, Maghreb, Pakistan; Al-Shabaab/Somalië; Ansar al-Sharia/Libië. …… En natuurlijk: de meeste van die moslimdenominaties tegen de christen-kruisvaarders.”

“Ja, ja. Stop maar! Voor elk wat wils en nog veel meer. Dus De Tocqueville heeft het volgens Heijne haarscherp gezien. Mooi, daar zal Alexis erg verguld mee zijn. Jammer dat ‘wij’ er ons blijkbaar zo nodig tegenaan moeten bemoeien. Dat moet natuurlijk van de wahabi-kalief van Saoedi-Arabië, die de machthebbers in de VS opdracht geeft om de concurrerende kalief van de IS als proxy’s te bombarderen. Want: Saoedi-Arabië produceert 11.500 miljoen vaten olie per dag (per vat 56 liter) en heeft een geschatte voorraad van 265 miljard – MILJARD – vaten olie in de grond. Dus de kalief bezit Zwitserland, Luxemburg, de Cayman eilanden, Talpa, The Washington Post en nog veel meer …..”

“Juist. Vladimir Putin schijnt Rusland erbuiten te willen houden, en de Chinezen willen dat ook. Dus heeft Putin eigenlijk geen belang bij de Oekraïne als failed state aan zijn westgrens. Bas Heijne beweert dat de tegenstanders van EU-lidmaatschap voor de Oekraïne, die volgens Heijne in een moeite door de totale ondergang van de EU nastreven (??), een EU-lidmaatschap van de Oekraïne juist zouden moeten verwelkomen, want een failed state zou de ontbinding van die EU bevorderen. Waarschijnlijk heeft Heijne gelijk in dat laatste, alleen zou een ontmanteling van de EU op de wijze die Heijne voor ogen heeft, vooral gebeuren op kosten van de gewone EU-burger en natuurlijk ook van de doorsnee Oekraïner (die net zo goed slachtoffer is van establishment-megalomanie en dollardorst). Dus ik ben niet voor zo’n cynisch scenario. Ik ben juist voor toenadering tot Rusland. Dan snijdt het mes aan minstens twee kanten: de Oekraïners kunnen weer rustig ademhalen en Putin zal Assad waarschijnlijk kunnen temperen. Dat betekent misschien minder bombardementen in Syrië, en ook in Libië en Irak, dus minder vluchtelingen.

BommelPoes over Europa

Maar dan moet de EU – dat zijn wij geloof ik? – zich ontworstelen aan de Amerikaanse bobo’s (dat zegt Bart Keer trouwens ook), want die moeten van de Saoedi-kalief blijven bombarderen, en wij moeten als proxy van de proxy meedoen. De wahabi-kalief wil namelijk geen concurrerend kalifaat. En, de Tocqueville zegt het zelf: godsdienst is nog altijd een uitstekend opium voor de massa’s.
Nog iets: die Saoedi-kalief kan bij wijze van spreken ieder lid van de VN Veiligheidsraad en andere gremia, zeg 15 miljoen dollar per hoofd toestoppen, zonder dat zulks voor zijn onnoemelijke geldvoorraad ook maar iets uitmaakt. En al die miljonairs verordonneren vervolgens glashard dat Europa alle bewoners van Syrië, Libië en wat de kalief nog meer beveelt, moeten opvangen en herbergen. Op humanitaire gronden welteverstaan. Waaróm al die mensen weg moeten uit hun thuislanden, mag ook niet worden besproken in de Westerse media, want die zijn grotendeels in handen van de kalief en zijn uitgebreide familie.
Die lui schijnen rond 275 miljard dollar per jaar alleen aan olierevenuen binnen te krijgen. Die hebben ze in feite niet eens nodig, want met het vele geld dat ze al bezitten, harken ze een veelvoud van die 275 miljard aan rendementen binnen. Ze kunnen bij wijze van spreken de hele wereld kopen en dat doen ze dan ook. Daarom dat al die piepeltjes uit de regio moeten verkassen: hup, weg jullie! migreren, naar Europa, Amerika en Canada en naar andere plekken die zij – de Saoedi dus – blijkbaar als hun achtertuintjes beschouwen. Zelf nemen de Saoediërs niemand op, zelf laten ze niemand binnen. Logisch, want de godsdienst hè ….. enfin, lees de Tocqueville volgens Heijne maar.”

“Om moedeloos van te worden, nietwaar. We houden ons bezig met de ‘berichten’ aan en over de buitenkant, maar wat er achter de schermen wordt bedisseld, weten we officieel niet. Hoewel we het steeds meer vermoeden, want we zien gewoon wat er gebeurt en de officiële verklaringen en frames van de spin doctors en andere volksverlakkers slikken we dus niet meer voor zoete koek. Kijk maar eens naar zo’n Erdogan, die probeert heel begrijpelijk zijn graantje mee te pikken en heeft geen boodschap aan Merkel en haar EU, want die hebben nooit een boodschap aan Turkije gehad. Lachûûûh …..
Het doet me denken aan kolonel Nathan Jessop (Jack Nicholson) in ‘A few good men’: ‘You can’t handle the truth.’ How right the colonel is ….. Wie kan er nu geloven – en niet uit het raam springen – dat zij in feite uiterst marginaal, en almaar minder, beslist over haar regering en lot? Wat was de tweede opinie-bijdrage in Trouw?”

“O ja, Heeresma, die neemt het manifest van Denker des Vaderlands Marli Huijer op de korrel: ‘Wij zijn allemaal migranten‘. “

“Och gut, ja, toe we die titel lazen en wie allemaal ondertekend hadden, hebben we dat manifest niet eens meer gelezen. Zij? …. migranten? Natuurlijk, die migreren van hun knusse luxe huisjes ver buiten de achterstandsbuurten naar hun optrekjes in Frankrijk of iets dergelijks. Da’s tenslotte ook migratie, nietwaar? Laat ze de eerstvolgende keer alsjeblieft een enkele reis nemen, dan blijven wij verschoond van hun gratuite huichelachtige geneuzel.”

“Precies, daar komt het betoog van Heeresma ook op neer. Hoe meer migranten, hoe lager het uurtarief van hun schoonmaakhulpen. Enfin, laat ze Malika Sorel maar lezen.”

“Verder is de bijdrage van Paul Scheffer in de NRC eigenlijk de enige zinnige die ik in de kranten ben tegengekomen. Scheffer vindt dat de EU-bobo’s de eerstkomende 25 jaar geen uitbreiding meer moeten nastreven. Lijkt me een gezond idee, maar ja, vertel dat maar aan een Brusselse bende machtsbeluste minkukels. We hebben ondermeer dat stuk van Mathieu Segers & Bart van Riel op de stapel gelegd voor de jongelui: ‘De weefouten in de EMU’ (Openbaar Bestuur, november 2012). Een van de vele stukken trouwens. Je zou denken dat ze daar in Brussel op z’n minst een beetje bescheidener in hun ambities zouden zijn met al die illustraties van hun broddelbeleid. Maar neen hoor. De ene elleboogt zich nog potsierlijker in de schijnwerpers dan de andere. En maar kwebbelen, kakelen en kwekkebekken. ”

“Scheffer vertrouwt die brakke Brussel-bureaucraten lijkt het, want hij schijnt werkelijk te geloven dat het onzalige associatieverdrag beslist niet de opmaat vormt voor een lidmaatschap van de Oekraïne tot de EU. De Unie zou de mogelijkheid hebben om ‘bij te dragen aan de ontwikkeling van een land [Oekraïne] dat qua omvang en ligging een strategische positie inneemt.’ Laat Putin dat laatste nou ook doorhebben, zeg. De beer gaat straks los, wanneer de Oekraïne toch lid wordt en de deur voor Turkije gesloten blijft.”

“Weet je nog: Griekenland kon ook beslist geen lid van Eurozone worden, todat Goldman Sachs besliste dat het toch moest – vanwege het bancaire businessmodel van de banken. De toenmalige president van Europa, Herman Van Rompuy, bepaalde in paniek dat Mario Draghi van Goldman Sachs baas van de ECB werd. rompuy-uitgemolken-eu-koe_70pct
Zo gaat het met de Oekraïne ook, wanneer die kierewiete kwiebussen hun zin krijgen. Uitgerekend meneer Van Rompuy heeft het lef om te beweren dat een NEEN bij het 6 april referendum een blamage voor Nederland zou betekenen. Waar worden die geschifte gasten toch gebakken, waar komen al die collaborerende koortsige knikkebollende kaboutertjes vandááááán …….?!”

“Trouwens, dat toekomstige lidmaatschap van de Oekraïne ziet Turkije net als wij nu natuurlijk al hangen, want Erdogan is niet gek. Alle bezweringen ten spijt dat de Oekraïne géén lid van de EU wordt. Wie gelooft die paljassen in Brussel en Washington nog?! Dit verdrag is de voet tussen de deur, the thin edge of the wedge. Dus Turks leedvermaak lijkt me terecht aan de orde: jullie willen Turkije als moslimland niet als lid van jullie club, okay, dan laten wij zo veel mogelijk moslims bij jullie naar binnen stromen. Die moslims kunnen later ook nogeens vóór Turkijes toetreding tot de EU zorgen, want godsdienst …. nietwaar? Zie de Toqueville volgens Heijne. ”

“Best koddig en komisch, als het politiek niet allemaal zo aftands, armzalig en armieterig was. Rusland mag onder geen beding in harmonische relatie met de EU komen te verkeren, want dan zouden de Amerikanen hun dominante rol weleens rap kwijt kunnen raken. Dus moeten de EU-sukkelaars Putin zo veel mogelijk sarren. Dat verschaft Amerika dan weer reden om zijn militaire show aan Ruslands westgrens op te voeren – vermoedelijk gefinancierd door de Saoedi-kalief – zodat het geld kan rollen en er goddank weer een ouderwetse koude oorlogssfeer en – situatie ontstaat. De Yanks sturen vast straaljagers! En de EU-labbekakken doen daar niets tegen! Hallelujááá! We zijn een kolonie.”

Obama en Saoedi's_80prct

“Gooi maar in m’n pet. Trouwens, Debby, Leonora en Helen zien het hele verkiezingscircus rond Trump en Clinton met stijgende verbazing en toenemende walging aan: ‘We gaan vanzelfsprekend alleen stemmen op Bernie Sanders en anders stemmen we natuurlijk helemaal niet. ‘ Er zijn nijpender zaken aan de orde dan het geplukhaar van potsierlijke politieke pubers op de geopolitieke apenrots. Weet je dat de zus en een neef van Sanneke vijf sollicitatiebrieven per week moeten versturen voor hun bijstandsuitkering? Na enkele maanden moeten ze op een cursus leren solliciteren. Afgestudeerde juristen met een tweede en derde studie erbij. Je zou zeggen dat zij zo’n cursus konden geven, nietwaar? Ze waren een keer in principe al aangenomen als concièrges bij een leerfabriek (dat heette vroeger: school, onderwijsinstelling), maar mochten niet vanwege werkverdringing.”

“De politici weten van beroerdheid niet meer wat ze moeten verzinnen. De economie groeit, maar hè wat vreemd, het aantal banen groeit niet mee. Hoe zou dat nou toch komen? Om je heen zie je steeds meer mensen die helemaal niet hoeven te werken, omdat ze hun schaapjes op het droge hebben met geërfd vermogen of via beursspeculaties. Je kent Yvo en Tiets? Die hebben in hun leven nog nooit een vinger uit hoeven steken en gaan twee keer per jaar skieën en vier keer per jaar op wereldreis. Het zij ze gegund, maar dat is iets anders dan vijf sollicitatiebrieven per week schrijven. Toch?”

“Tja, maar dat komt door de kapitaalmarkten. Aan zulke toestanden kunnen de politici natuurlijk niets doen. Of wel? Ik denk het niet, want daar zijn ze helemaal niet voor gekwalificeerd.”

“Sterker: politici hebben die toestanden laten ontstaan en in de hand gewerkt. Ze weten niet hoe snel ze zelf in vermogensposities als van Tiets en Yvo terecht kunnen komen ….”

“Caroline de Gruyter is een van de weinigen die durft te schrijven, wat steeds meer mensen diep van binnen al weten: ‘Links en rechts zijn hetzelfde geworden. Griekse kiezers hebben linkse en radicaal-linkse regeringen gekozen, maar hun economische politiek veranderde er geen jota door. De Duitse socialisten zijn het zo met Angela Merkel eens dat ze spijkers op laag water zoeken om zich te onderscheiden. In Slowakije regeren socialisten met fascisten.’ (NRC 02.04.2016)
Deze pipo-politici hebben niets meer in de melk te brokken, want hun voorgangers – en zij gaan er ijverig mee door; de schlemielen selecteren zichzelf namelijk – hebben zich en daarmee ons, hun kiezers, uit korte-termijn-winstbejag met huid en haar overgeleverd aan de financiële sector. Daarom terroriseren deze politici werklozen, om te laten voelen dat ze toch aan de touwtjes trekken: owéé als je geen vijf zinloze sollicitaties per week pleegt, en hup! nog een azc in je achtertuin, want wij zijn de baas. Waag het niet te protesteren, want dan sturen we de ME op je af!”

“Ga je dan niet liever, linea recta of via Reisbemiddelaar Molenbeek, naar Syrië? Via Assimil leer je spelenderwijs Syrisch (als je maar wapens en explosieven bij naam weet) en een bidmatje kost bij de Action bijna niks. Je bent heel bruikbaar, want je weet de weg in Parijs, Londen, Amsterdam, New York, en je spreekt de taal. Word dus ondernemer: neem je lot in eigen hand en word avontuurlijke entrepreneur van je eigen zingeving! Anders moet je toch maar om de twee weken met je plas naar de bijstandsuitkeringsambtenaar.”

“De Oekraïne op termijn in de euro manoeuvreren, is voor de huidige beroepspolitici gewoon: bezig-zijn. Ongeacht de consequenties voor de burger-melkkoe. Vermoedelijk krijgen ze daar lobbygeld en –commissie voor. Niet per se op hun cijferrekeningen in Zwitserland maar hoogstwaarschijnlijk deels in de vorm van een dik betaalde benoeming op een schnabbel-sinecure in de banencarrousel.”

“Ik heb zojuist weer gedoneerd aan Wikipedia. Ik maak er zo veel gebruik van. Geweldige organisatie!”

“Ik ook! Prachtig instituut, geheel belangeloos bijgehouden door al die goedwillende mensen, die gewoon hun kennis willen delen en degelijk werk afleveren …. Gode zij dank dat dit soort initiatieven nog bestaat en niet alles voortdurend geld, geld, geld is …..”

 

* * *

Steven Lee Myers (2015): The New Tsar. The Rise and Reign of Vladimir Putin / London, New York, etc.: Simon & Schuster / ISBN: 978-1-4711-3935-2

Myers’ biografie is in het Nederlands vertaald

Friedrich Nietzsche (1997): Herwaardering van alle waarden / Meppel, Amsterdam: Boom / ISBN: 90 5352 351 0 / NUGI 611 / vertaling uit het Duits door Thomas Graftdijk

 

http://www.jerry-mager.nl/tag/malika-sorel-sutter-trouw/

Russische nieuwssite “Sputnik’ – http://sputniknews.com/politics/20160401/1037346551/erdogan-daesh-terror.html

Engelstalige site van “al Jazeera” – http://www.aljazeera.com/programmes/listeningpost/2016/04/russia-west-information-war-palmyra-160402114253352.html

 

 

Latuff-Pinokkio

 

Trump_Clinton_5.2

Semanur & Jerry Mager (april 2016)

 

 

 

 

 

‘ De moraal van het schuldverhaal’
door Marc De Vos, directeur van de denktank Itinera en docent aan de Universiteit Gent  in De Tijd – België, 30 april 2013

# ingekort, zie De Tijd voor volledige tekst #
Het is bonje onder economen, nu een bekende studie het verband tussen hoge schuld en lage groei heeft overschat. Laten we de groeicalculus even inruilen voor de vraag of meer schuld moreel goed of slecht is.

Wie schulden maakt, besteelt de toekomst: toekomstige welvaart moet de schulden van het verleden afbetalen. Onze grootste schuldfactuur is die van de vergrijzing. De pensioenen en de gezondheidszorg die de babyboomers zichzelf hebben beloofd, hebben ze niet zelf gefinancierd. De volgende generatie zal de rekening moeten oprapen.  ( ) Elke euro die gaat naar schuldaflossing kan niet gaan naar lokale investeringen in infrastructuur, onderwijs of sociaal beleid, noch naar lastenverlaging die de burgers meer vrijheid geeft.( ) Overheidsschuld is een georganiseerde regressieve herverdeling van de welvaart van de toekomst naar de rijken van vandaag. ( )  Excessieve schuld was ook hét fundament onder de vastgoedbubbels en het casino op de financiële markten, die ons uiteindelijk in de crisis hebben gestort. De basis van onze schuldencrisis zijn schulden. Nog meer schuld zal de crisis dus niet oplossen. Daarmee is niet gezegd dat de manier en het tempo van schuldaflossing niet moeten worden bewaakt, noch dat het hoe en waar van besparen of belasten geen belangrijke beleidskeuzes vergen. Daarmee is evenmin gezegd dat geen ruimte nodig is voor investeringen, zelfs met schuld, die gericht zijn op toekomstig economisch potentieel voor de jongeren. Wel is daarmee gezegd dat er geen duurzaam alternatief is voor volgehouden budgettaire discipline.

Jerry Mager  op woensdag  01 mei 2013

1/3 Over ‘Schuld’ (Nota bene: de verschillende betekenissen van het woord!) wordt gedacht en gesproken in een moralistisch register en vanuit impliciete ideologische kaders die wij ons nauwelijks bewust zijn. Daarom blijven wij, burgers, eindeloos ronddraaien in de verhalen die de deskundologen – politiekers, bankiers en andere geleerden – ons dag na dag voorschotelen. De economisch antropoloog David Graebner heeft een boek geschreven die ons alternatieve denk- en ziens-wijzen t.a.v. schuld aanreikt: ‘Debt: The First 5000 Years’. Robert Kuttner bespreekt het in de New York Review of Books van 9 mei: ‘The Debt we Shouldn’t Pay’  en de review staat integraal op de site. Kuttner: “At the heart of the argument about how to revive a depressed economy is the question of debt. When political leaders and economists debate the subject, they refer mostly to public debt. …. there’s something missing.

2/3 Public debt was not implicated in the collapse of 2008, nor is it retarding the recovery today. Enlarged government deficits were the consequence of the financial crash, not the cause …. It was private speculative debts—exotic mortgage bonds financed by short-term borrowing at very high costs—that produced the crisis of 2008. The burden of private debts continues to hobble the economy’s potential.” Greabners boek belicht 3 centrale thema’s, aldus Kuttner: 1) de grote morele verwarring – “profound moral confusion” – in onze discusies over schuld; 2) de eeuwigdurende worsteling over het vraagstuk rond schuldkwijtschelding en wie zo’n kwijtschelding toekomen / verdienen; 3) de functie en rol van schuld als politiek instrument in het kader van sociale controle en klasse-indeling van onze maatschappij. Kuttner refeert aan Hoofdstuk 11 van de Amerikaanse Bankruptcy code, die het bedrijven mogelijk maakt schulden af te schrijven en met een schone lei te beginnen.

3/3 Waarom bestaat zo’n mogelijkheid niet voor failliete landen? Kuttner besluit met een weinig hoopgevende tekst met betrekking tot de strikte bezuinigingspolitiek die de Eurocraten momenteel voorstaan en toepassen : ‘The sheer political power of creditors and the momentum of the austerity campaign suggest that more damage to the economy may be done before any large change takes place.’ Positief vind ik het inzicht dat kern van de conservatieve economen als misleidend aan de kaak stelt, namelijk dat het kernidee van de conservatieve economen niet klopt: ‘These findings defy a core precept of conservative economics, the premise that economic growth requires financial investors to be richly rewarded’. Natuurlijk denken degenen die dat vele geld toegeschoven krijgen hier anders over. Zie op deze site: Pierre Huylenbroeck: ‘Amerikaanse CEO verdient 204 keer meer dan werknemer’. Zulke bizarre wedden worden nergens door gerechtvaardigd en zijn louter gebaseerd op een nefaste ideologie.

Keuze voor verleden of voor toekomst?
door:
Jean-Luc Dehaene in De Standaard van zaterdag 09 februari 2013

De Europese lidstaten weigeren de nodige middelen vrij te maken voor een toekomstgericht Europees beleid, zegt Jean-Luc Dehaene . Ze halen zo de Europese doelstellingen onderuit die ze zelf hebben vooropgesteld. Een geval van verregaande politieke schizofrenie?

* * *

Met veel ambitie keurde de Europese Raad in 2010 het plan ‘Europa 2020′ van de Europese Commissie goed om door onderzoek, innovatie en infrastructuurwerken de groei in de EU te stimuleren. Twee jaar later werd het ‘Pact voor Groei en Tewerkstelling’ goedgekeurd. Beide plannen willen door een gezamenlijke Europese aanpak een meerwaarde bieden ten opzichte van 27 nationale plannen.
Diezelfde Europese Raad geeft echter niet thuis als daarvoor middelen moeten worden vrijgemaakt. Gisteren werkte de Raad aan een begroting voor de komende zeven jaar (2014-2020). Het plafond van 960 miljard ligt meer dan 80 miljard lager dan wat de Commissie had voorgesteld en is een terugval op het uitgavenniveau van 2007.
Als argument voor de verlaging van de EU-uitgaven wordt verwezen naar de besparingen die de lidstaten moeten doorvoeren. Dat argument lijkt steek te houden, ware het niet dat de uitgaven van de Unie de laatste jaren al veel minder snel groeiden dan de nationale uitgaven. Ook heeft geen enkele lidstaat zijn uitgavenniveau verlaagd, terwijl het net dat is wat de Europese Raad van de EU vraagt, en dan nog wel voor zeven jaar.
Om alle landen over de brug te krijgen, wordt bovendien weinig of niet geraakt aan de fondsen voor landbouw en hulpbehoevende regio’s, die samen meer dan 70 procent van de Europese uitgaven vertegenwoordigen. Vergeleken met het voorstel van de Commissie wordt vooral gesnoeid in het budget voor research, innovatie en investeringen en het geld bestemd voor de nieuwe bevoegdheden (zoals gemeenschappelijk buitenlands beleid). Er wordt dus gekozen voor een aanpak die eerder op het verleden dan op de toekomst gericht is.

Eigen Europese middelen

De neerwaartse druk op de Europese uitgaven vanuit de lidstaten vindt zijn oorsprong in de financieringswijze van de EU-begroting. Die gebeurt grotendeels vanuit de nationale begrotingen. waar ze geboekt worden als uitgaven. Als de nationale begrotingen onder druk staan, is een lagere bijdrage aan de EU een besparing.
Het is ooit anders geweest. Tot midden de jaren tachtig werd de Unie gefinancierd door eigen middelen, voornamelijk via de douanerechten die rechtstreeks aan de EU toekwamen. Omdat de douanetarieven verlaagden, verminderde de opbrengst snel. Er moest dus uitgekeken worden naar andere inkomsten. In 1988 werd beslist de douanerechten aan te vullen met bijdragen uit de nationale begrotingen. Ondertussen zijn die bijdragen uitgegroeid tot de belangrijkste inkomstenbron van de EU (68 procent), en dit volledig in tegenstelling tot het Europese Verdrag, dat voorschrijft dat de Europese begroting moet worden gefinancierd met eigen inkomsten.
Vooral de grote lidstaten gijzelen de EU met een financiering vanuit de nationale begrotingen. Door de uitgavenplafonds te verlagen, versmachten ze Europa financieel.
Slechts één remedie kan heil brengen: de EU moet opnieuw haar eigen inkomsten hebben, bijvoorbeeld afkomstig uit een financiële transactietaks of milieuheffingen. Met eigen inkomsten wordt ook de eigen financiële verantwoordelijkheid van de EU benadrukt. Het voordeel zit hem niet zozeer in grotere uitgaven, maar wel in een gegarandeerde financiering, los van de nationale begrotingen. Ook de nationale begrotingen zullen er bij winnen omdat ze hun EU-bijdragen grotendeels zullen kunnen schrappen. Het is een win-winsituatie.

Grotere flexibiliteit

Het Europees Parlement heeft in het debat over de meerjarenbegroting altijd een consequente houding aangenomen:

1) Het uitgavenplafond moet voldoende hoog zijn om de doelstellingen van Europa 2020 te kunnen financieren.

2) De betalingen moeten de vastleggingen volgen. Het Verdrag laat geen Europese deficit toe.

3) Het is onzinnig een plafond vast te leggen voor zeven jaar; een dwingende halftijdse herziening moet worden voorzien.

4) Er moet een grotere flexibiliteit worden ingebouwd. Het moet mogelijk worden om verschuivingen door te voeren tussen rubrieken binnen de begroting als er overschotten zijn. Binnen de Raad moet dit bij meerderheid worden beslist.

5) Het Europees Parlement en de Raad moeten zich politiek engageren om binnen een af te spreken tijdsbestek de EU-begroting opnieuw met eigen middelen te financieren.

Beter geen dan een slecht akkoord

De besluiten van de Europese Raad zijn hopelijk maar een basis voor onderhandeling. Er is immers maar een akkoord als ook het Europees Parlement zijn goedkeuring geeft. Zoals de zaken er nu voorstaan, heeft de Raad onvoldoende rekening gehouden met de voorwaarden van het Parlement. Hopelijk heeft de Raad voldoende onderhandelingsmarge overgehouden, zo niet wordt een akkoord moeilijk, om niet te zeggen onmogelijk.
Het Europees Parlement zal niet toelaten dat de EU financieel versmacht wordt. Temeer omdat het huidige Parlement zo het nieuw verkozen Parlement en de nieuw benoemde Commissie in 2014 voor schut zou zetten. Zonder aanpassingen zou voor het Europees Parlement daarom de beste optie kunnen zijn om een paar jaar te werken met jaarlijkse begrotingen, uitgaande van het uitgavenpeil van 2013. Zo krijgen het nieuwe Europees Parlement en de nieuwe Commissie de kans een beter plan op te stellen in een hopelijk betere economische context.

= = = =

Wie is Jean-Luc Dehaene? Europarlementslid, ondervoorzitter van de begrotingscommissie

Wat beweert Dehaene? De besluiten van de Raad dreigen de EU financieel te versmachten, en dat wil het Europees Parlement niet toestaan.

REACTIES

Op 09 februari 2013 omstreeks 09:40, zei Martine De Smet:

Er gaat teveel geld en macht naar de Europese elite. Er zullen wel degelijke parlementariërs zijn, maar ik was toch verbouwereerd dat iemand stelde in een debat dat Europarlementsleden veel geld moéten krijgen omdat ze heel competent zijn, meertalig en anders naar de privé trekken waar ze nog meer verdienen. Terwijl iedereen weet dat een rode pluche zetel voorbehouden wordt aan eigen familie, kapitaalkrachtigen en politieke netwerkers’. In theorie is het een verenigd Europa een prachtig idee, maar zoals het nu loopt is de menselijke en economische tol te hoog door de zware inschattingsfouten ( Euro, Griekenland, open grenzen, teveel lidstaten op te korte tijd toegelaten…) die er gemaakt zijn van in het begin en de te grote machtswellust aan de top.

3 reacties

Op 09 februari 2013, zei Christian F. in reactie op Martine:

De verloning van (euro)parlementairen lijkt mij niet te hoog, wil men de interesse bij competente mensen blijven opwekken. Wat wel niet kan is dat deze niet belast worden als deze van bestuurders bijvoorbeeld, maar tegen een lager tarief. Ook de pensioenvoorzieningen kunnen niet, die zijn veel te hoog. Het resultaat is een complete verdwazing van ghet werkelijke leven en de moordende fiscale druk in Europa.

Op 09 februari 2013, zei Emi D. in reactie op Martine:

men verzwijgt in alle talen dat er daar een tijdje geleden een groot aantal EU ambtenaren met pensioen kon op 5O jaar en mmmminderdaad tegen een niet te versmaden maandelijkse pensioenverloning.

Op 09 februari 2013, reageert zei Paul Verbruggen op Martine:

U hebt héél slecht geluisterd. Het ging niet over Europarlementsleden, maar over Europese ambtenaren. Die zitten niet in ‘rode pluche’. En die worden idd betaald omwille van de competentie en om te vermijden dat ze enkel in de privé zouden gaan werken. De selectieprocedures zijn duidelijk en openbaar. U kan al die informatie met een paar muisklikken terugvinden ipv te fantaseren over ‘eigen familie, kapitaalkrachtigen en politieke netwerkers. Als u kritiek wil spuien, doe dat dan over de realiteit, niet over uw eigen verzinsels.

Op 09 februari 2013 antwoordt Martine De Smet > Paul V.:

U zal gelijk hebben,ik heb maar een flard v h debat gezien,ik dacht dat het over parlementsleden ging.Maar hoe je het draait en keert,zowel Europarl. als Europ. ambt. worden te rijkelijk betaald in verhouding met de gewone bevolking vooral d d belastingvrijstellingen en andere materiële zaken. En je hebt gelijk, ook de hogere kaders in de privé en de banken met hun gouden parachutes en bonussen vind ik erover in verhouding met inkomens van bvb hulpverleners of winkelbediendes om maar iets te noemen. De selectieprocedures zullen wel duidelijk en openbaar zijn voor Europese ambtenaren en de kans op een correctere in dienstneming zal ook groter zijn, maar toch met een politieke verstrengeling vanaf een bepaald niveau want die postjes zijn veel te gegeerd. Je ziet alleen al op gemeentelijk vlak hoe er gelobbyd wordt voor bep functies, dat hoort voor een stuk bij de politiek. En misschien bent u als heel competente persoon op een correcte wijze zonder ‘lange arm’ aangeworven, dat kan he!

Op 09 februari 2013 reageert Jerry Mager op Martine De Smet e.a.:

@ @ @ Martine, Christian en Emi, u verwoordt opnieuw en voor de zoveelste keer wat vele ‘Europeanen’onder wie ondergetekende veel aanstoot geeft: het elitaire gedrag van het euro-establishment – geen elite, want dat zou het neusje van de zalm zijn, maar establishment – alsof zij boven iedereen en alles verheven zouden zijn en wij zonder hen reddeloos verloren waren. Wat de bezoldigingen betreft, zien we het bizarre fenomeen dat lieden, omdát ze op kunstmatig dure posten zitten, het aureool krijgen van onbetaalbaar buitengemeen excellent te zijn. Daarom moeten ze nóg meer geld krijgen, want anders worden ze weggekocht door ‘de Markt’. Degenen die belang hebben bij deze vicieuze inflatoire spiraal omhoog, bedrijven vooral management by talking around (het borrel-, cocktail- en party-circuit). Natuurlijk bevestigen de uitzonderingen ook hier de regel en zijn er witte raven te vinden, maar het gros wordt grof óverbetaald en grotelijks óver-gewaardeerd. Het kan ze geen sikkepit schelen.

Op 09 februari 2013, zei Gilbert Haelewyn:

Dehaene zal ook altijd Dehaene blijven,meester in het uitvinden van nieuwe belastingen.Men moet wel erg naïef zijn om te geloven dat wanneer er directe Europese belastingen zouden komen,de nationale zullen zakken.Om het wat te verzachten doen de meesters oplichters,hijzelf en Verhofstad,er een mooi lintje rond: ‘bankbelasting’.Mr. Dehaene,wil je Europa redden,maak het wat minder geldverslindend.Wij hebben genoeg van in slaapvallende parlementsleden,een parlement waar jezelf uitblinkt in afwezigheid ondanks je mooie vergoeding.

Op 09 februari 2013, zei Jerry Mager:

Het betoog van meneer Dehaene bevestigt waarvoor bij vele Europeanen schrik bestaat: “Europa” (d.w.z. het domein van de eurocraten) als een staat, los van de constituerende staten. Volgens JLD functioneert de EU (dat zijn wij met ons allen toch?) momenteel in strijd met het Europese Verdrag, omdat het door de lidstaten gefinancierd wordt. Juist in deze tijd zou ik zeggen: herzie het Europese Verdrag, i.p.v. koste wat kost en tegen ons aller wens tóch drammerig ‘eigen’ inkomsten te willen genereren, door bijv. milieutaks en transactietaks aan de EU als melkkoe te geven. Hoe je het wendt of keert, direct of indirect, ook ingrepen via transacties en milieuheffingen hebben hun weerslag op de respectieve nationale inkomsten, alleen ligt het initiatief dan bij die bizarre entiteit die ‘Europa’ heet en een aggregaat van ongrijpbare eurocraten is. Blijf niet voortdenderen los van ons, maar bezie hoe je onze weerstand kunt ombuigen naar enthousiasme. Want wie is nou principieel tégen Europa?

Er is opnieuw kritiek op Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Maggie De Block na een uitspraak in Het Nieuws op VTM.
Auteur: bvb, gn. in De Standaard van dinsdag 10 juli 2012, 09u14 / Bron: VMMA, De Morgen

In Het Nieuws op VTM liet De Block zich gisteravond ontvallen dat de veiligheidsrisico’s voor de uitgewezen Afghaan Parwais Sangari in Kaboel niet overdreven moeten worden. ‘Ik zeg u: hier is het ook niet altijd een veilige situatie. U moet hier ‘s avonds maar eens buitenkomen.’
Volgens De Block is er geen probleem met de uitwijzing van Parwais omdat het Commissariaat-Generaal heeft geoordeeld dat het in Kaboel veilig genoeg is.
Maar de advocate van Parwais denkt daar anders over. ‘Een Afghaanse volksvertegenwoordiger heeft in een brief bevestigd dat Parwais ook nu nog persoonlijk voor zijn leven moet vrezen. Hij is precies naar hier gevlucht omdat onbekenden na de moord op zijn vader geprobeerd hebben hem te ontvoeren en daarna het ouderlijk huis in brand gestoken hebben. Wellicht om te voorkomen dat Parwais de dood van zijn vader zou wreken, zoals naar Afghaanse traditie van een oudste zoon wordt verwacht.’

In De Morgen zegt de advocate ronduit geschokt te zijn door de uitspraken. “Ze vertelt manifeste leugens. Ik weet niet of de staatssecretaris het nieuws deze week heeft gevolgd, maar vrouwen die gestenigd worden, NAVO-soldaten die vermoord worden en burgers die sterven door bermbommen, dat zie ik hier in Brussel toch niet zo vaak gebeuren. Ik zit toch veel liever hier dan in Kaboel.”

Commentaren – zie De Standaard voor meer

Op 10 juli 2012, zei Jerry Mager in reactie op Freddy:

@ Freddy, u zegt iets (“Die regels zijn er gekomen om onze maatschappij leefbaar te houden”) dat voor mij in de geest lijkt op de uitspraak van Mw. De Block: “U moet hier ‘s avonds maar eens buitenkomen.” Ik denk daar dan meteen achteraan: en dat komt door al die vreemdelingen (want ik heb op dit terrein een vunzige geest gekregen). Mw. De Block zal dat natuurlijk nooit denken en u vast ook niet. Zij heeft een zeer ondankbare post, dat is zondermeer waar. Waar ik vooral op doel als het om die regels gaat waar u het over heeft, is dat het handhaven en ten uitvoer leggen van die regels extra diplomatiek-politieke kundigheid, zeer veel empathie en ampele communicatieve vaardigheden vereisen, maar bovenal: evenwichtige volwassenheid en wijsheid, omdat anders precies die regels (de handhaving en de uitvoer ervan, enzovoort) ervoor zullen zorgen dat onze maatschappij ònleefbaar wordt. Degelijk beleid is oneindig veel meer dan regels maken en/of die naar de letter uitvoeren.

Op 10 juli 2012 omstreeks 12:34, zei Dominique V., Bellegem, in reactie op Jerry Mager:
U die in A’dam woon/werkt/verblijft, kan toch niet ontkennen dat ook in die stad regels én wetten gehandhaafd (moeten) worden. A’dam is mét ‘zijn’ allochtonen ver van zo onveilig als de door wanbeleid en wanbestuur geteisterde Stad Brussel. Ik heb het dan nog niet over Brusselse deelgemeenten: hierover spreekt Groen bij monde van Vd Taelen boekdelen… . Hou op met te proberen langs pseudo-filosofische weg de Vlamingen een geweten aan te praten. Een terdege uitgekiende wetgeving behoeft geen ‘extra-diplomatieke’ kundigheden e.a. emotionele prietpraat. In de migratie en asielpolitiek is al 20 jaar tijd en energie verloren gegaan aan doelstellingen die heel zware gevolgen hadden én nog hebben voor onze SZ. SZ die door het harde labeur van ALLE actieven er moet voor zorgen dat onze kinderen, klein-kinderen, ouderen, zieken e.a. zich in de toekomst nog kunnen ‘verzekerd zien’ van alle gewaarborgde sociale voorzieningen. Denk aan de Mercuriales uitgesproken door P.G. Liégois (2011 A’pen).

Op 10 juli 2012, zei Jerry Mager, in reactie op Dominique V.:
@ Dominique V., de burgemeester van Amsterdam doet het naar mijn idee goed, terwijl onze minister van Immigratie het bar slecht doet. Uitgekiende wetgeving kan geen correcte uitvoering garanderen. U springt direct naar SZ en onze kinderen en onze ouderen en dan zijn we met zevenmijlslaarzen waar we (helemaal niet) wezen moeten – althans dat vind ik, want dan komen de emoties (‘ emotionele prietpraat’) pas echt en rauw boven. Laat de Nederlandse politiek dan gewoon de grenzen sluiten. Basta! Dan weet iedereen waar zij of hij aan toe is. Het politiek opportunistisch gezever en populistisch gemarchandeer op de vierkante milimeter dat doet ons als samenleving geen goed, we worden er zelf allerminst wijzer van wanneer we anderen schamper bejegenen en cynisch behandelen.

Op 10 juli 2012 omstreeks 14:10, zei Dominique V., Bellegem in reactie op JM:
Ik had er nog willen aan toevoegen dat het ‘betere’ sociale klimaat in A’dam hoegenaamd niets te maken heeft met het feit dat de burgervader een sociaal-democraat is; Brussel-Stad én de meeste Brusselse rode baronieën lijden onder het rode ‘gezag’ waarbij van een correcte toepassing van wetten en spelregels weinig sprake is maar vaak berust op ‘opportuni-teiten’ (cfr Molenbeel, A’lecht, St.-Joost…). Wat ik mis in uw ‘betoog om het beter te doen’, is een aanvaardbare oplossing voor de zovele Vlamingen. Vaak getuigen daadkracht én radicaliteit van intelligentie én van een juiste inschatting bij de aanpak van een enorm sociale ‘kanker’. En mijn link nr onze SZ is hierbij beslist niet ‘ver gezocht’ maar (m.i.?)inherent aan de problematiek van migratie en asielbeleid. Onze Noorderburen staan in hun aanpak van deze (Europese) problematiek weer eens mijlen verder dan België (of wat er nog van overblijft….).

Op 11 juli 2012 omstreeks 15u09, zei Jerry Mager, in reactie op Dominique V.:

@ Dominique, of Nederland volgens u tot die effectieve Noorderburen hoort (of denkt u nóg Noordelijker, aan Scandinavië?) weet ik niet. Ik vind van niet. De Nederlandse politiekers hebben het immigratie- en vluchtelingenbeleid slecht gevoerd, zonder vooruitzien. Ze leken en lijken op generaals – war lords, is beter – die hun legers de strijd in sturen zonder te plannen hoe het met de lazaretten zit, met de ravitaillering en met de routes voor eventuele terugtocht. Wat dat laatste betreft, vind ik de eurozone een schoolvoorbeeld van vliegen in een krakkemikkig vliegtuig zonder parachute, de zee opgaan in een wrakke schuit zonder reddingstuig. Zij menen dat de lui ná hen de rommel maar moeten opruimen; na ons de zondvloed, wij scoren nú en dat is het enige dat telt. Tant pis, maar zo zie ik de meeste politiekers bezig. Ik weet werkelijk niet of het feit dat de burgemeester van Amsterdam lid is van de PvdA wel of niets toevoegt aan zijn m.i. alleszins passabele bestuurstijl.

De vorige burgemeester is lid van dezelfde partij, maar die vond ik stukken minder. Zijn optreden daarna als fractievoorzitter in de Kamer toonde ’s mans ongeschiktheid voor een dergelijke functie extra en overduidelijk aan. Helaas ten koste van veel maatschappelijk verlies. Voor mij zegt het lid zijn van een politieke club al lang weinig bij het waarderen van een politicus-bestuurder: de persoon telt steeds zwaarder. Wat betreft uw link SZ, de ‘sociale kanker’ en het migratie- en asielbeleid: alles hangt met elkaar samen, tegenwoordig meer dan ooit, dus ook hetgeen u te berde brengt. Hoe je de causale verbanden inkleurt en waardeert, hangt af van je ideologie en ook nog eens van je perspectief. Ik zie Nederland anders dan u, maar ik kijk geboeid naar België, waarbij ik die tegenstelling Vlaanderen – Wallonië op bijna elk terrein zie prevaleren. Naar mijn overtuiging maakt die tegenstelling u extra bevattelijk en kwetsbaar voor politiekers die toch populistisch in de weer zijn: je hoeft een thema maar als Waals of Vlaams (= rood of liberaal-christelijk?) te framen en de polarisatie is daar. De vlam slaat in de pan, de emotie neemt de overhand en de redelijkheid raakt rap zoek.

Voor het overige wordt er bij jullie precies zo “geschaakt” (brrrrrr …) als bij ons. Vide NV-A’ er Jan Peumans die een ballonnetje oplaat over Vlaamse vertegenwoordiging in Wallonië dat hij positief framet als meer communicatie. Premier Rudy Demotte reageert zoals te verwachten is: gereserveerd, afhoudend. Dan noemt CD&Ver Eric van Rompuy de NV-A voorman Bart De Wever “een bedreiging voor onze welvaart” waarop straks ongetwijfeld uit een andere hoek een tegenzet komt. Veel zoden zet het m.i. allemaal niet aan de dijk. Gelukkig lees ik ook dat de Vlaming bourgondischer is geworden! Kijk, dat vind ik nou opbeurend nieuws. Dit, zonder uw mening over de slechte deal die de Vlamingen volgens u krijgen te bagatelliseren. Hooguit een ietsje te relativeren?

Op 10 juli 2012, zei Jerry Mager, in recatie op Jeaninne:

@ Jeannine, ook ik erger me wezenloos aan “gasten” die van onze gastvrijheid misbruik maken door allerlei ongein uit te halen, en zeg bij zulke mensen: subiet eruit! Dan komt er in onze gevangenissen tenminste plek vrij voor autochtone booswichten die nu vaak (in Nederland althans) worden heengezonden wegens plaatsgebrek. Die maken het op het straat niet veiliger. Maar, …. zullen er dan geen uitwijkelingen worden veroordeeld óm hen te kunnen uitzetten? Magistraten zijn ook maar mensen, nietwaar (laat ik het politiek correct houden). Erger nog: waarom komen de booswichten (ik denk aan rijke oorlogsmisdadigers) überhaupt binnen? Begin aan de grens met de handhaving en niet achteraf, wanneer het kalf is verdronken. Tenzij je werk omwille van het werk zoekt en politiek-ambtelijke Wichtigmacherei bedrijft. Nota bene: we kennen in Nederland tegenwoordig een Ministerie van Veiligheid! Nu voel ik me pas echt onveilig verzeker ik u. Voor de rest is wat mij aangaat iedereen gelijk voor de wet.

Op 10 juli 2012 omstreeks 14:26, zei Dominique V., Bellegem, in reactie op Jerry Mager:
Met daadwerkelijk ‘meer blauw op straat’, ‘doeltreffend’ ingrijpen bij melding van zware criminaliteit en niet steeds ‘achter de feiten aanhollen’ – uit veiligheidsoverwegingen of vrees om bij wapen(ge)(mis?)bruik achteraf gesanctioneerd te worden – schept bij mij absoluut geen gevoel van enig ‘sturmstaffel’ uit, om aan te sluiten bij uw woordgebruik… . En gelooft u écht dat de Europese Staten het Schengen-Akkoord zullen herbekijken, zoals Sarkozy het terecht voorstelde? Neen, geef Vlaanderen maar een Veiligheids-ministerie zolang het maar niet enkel ‘wichtigmachend’ is maar helpt om ons Gewest daadwerkelijk te bevrijden van dat nefaste én reële onveiligheidsgevoel.

“O dark dark dark. They all go into the dark,
The vacant interstellar spaces, the vacant into the vacant,
The captains, merchant bankers, eminent men of letters,
The generous patrons of art, the statesmen and the rulers,
Distinguished civil servants, chairmen of many committees,
Industrial lords and petty contractors, all go into the dark,
And dark the Sun and Moon, and the Almanach de Gotha
And the Stock Exchange Gazette, the Directory of Directors,
And cold the sense and lost the motive of action.”
T.S. Eliot, in: Four Quartets

Niks onafhankelijk onderzoek (over LIBOR & Barclay)
door Joris Luyendijk in De Standaard van vrijdag 06 juli 2012

* ingekort zie de Standaard voor de volledige versie *

Naar aanleiding van het Libor-schandaal komt er een parlementair onderzoek naar de praktijk en cultuur van de financiële sector in Londen en dat zal niks opleveren.
Zo. Dat was een boude bewering en ze klopt natuurlijk niet. Zo’n onderzoek gaat van alles opleveren. We zullen horen over beurshandelaren die met elkaar de belangrijkste rentevoet ter wereld manipuleerden. Misschien komen we meer te weten over banken die de controle over hun IT kwijt zijn, en over bankiers die consumenten, ondernemingen en instellingen polissen of producten aanpraten waar alleen hun bank rijker van wordt.

Het probleem zit ‘m in het woord ‘parlementair’. Nodig is een onafhankelijk onderzoek, waarbij politici niet de vragen stellen, maar ze beantwoorden. Afgelopen zaterdag stond er een interview in The Financial Times met Tony Blair. Min of meer terloops werd vermeld dat de oud premier als ‘speciaal adviseur’ is verbonden aan de grootste bank in het Westen, JP Morgan Chase. Het is een parttimefunctie waarvoor Blair volgens The Financial Times per jaar 2,5 miljoen pond ontvangt.
Leest u die zin nog een keer: de oud-premier van Groot-Brittannië krijgt van de machtigste bank ter wereld voor ‘advieswerk’ in één jaar meer geld dan hij in een decennium verdiende als premier. Zulke ‘levens-veranderende beloningen’ staan de machtigste politici te wachten nadat ze zich terugtrekken uit de actieve politiek. Mits…
Ja, mits wat? Dat zou je wel willen weten. Zoals je ook benieuwd bent naar de aard van dat ‘advieswerk’. Doet Blair een beroep op contacten die hij tijdens zijn premierschap aan zich heeft verplicht? Heeft hij destijds iets voor dat contact geregeld, en komt hij nu namens JP Morgan Chase een tegendienst ‘halen’? Wat zijn de quids en wat zijn de quo’s, en minstens zo interessant: wat doet Blair allemaal niet als ‘speciaal adviseur’? Kan hij zich bijvoorbeeld nog sterk maken voor het opbreken van banken die Te Groot Om Te Redden zijn (Too Big to Rescue) zoals… JP Morgan Chase? We weten het niet, en we zullen het ook niet weten, want Blair wil het niet vertellen.
….. …… …..
De Labourpartij maakt zich in ieder geval sterk voor een onafhankelijk onderzoek, naar eigen zeggen om ‘het vertrouwen van het publiek in de financiële sector te herstellen’. Mocht zo’n onderzoek er echt komen, en net zo grondig blijken als het nu lopende onderzoek naar de verstrengeling van politici met het media-imperium van de familie Murdoch, dan zal dat vertrouwen eerder dalen dan stijgen. Het is namelijk waarschijnlijk allemaal nog veel erger gesteld met de financiële wereld dan veel mensen denken.
….. …. …

Commentaren (zie de Standaard voor meer)

The universal regard for money is the one hopeful fact in our civilization, the one sound spot in our social conscience. Money is the most important thing in the world. It represents health, strength, honor, generosity and beauty as conspicuously and undeniably as the want of it represents illness, weakness, disgrace, meanness and ugliness. It is only when it is cheapened to worthlessness for some, and made impossibly dear to others, that it becomes a curse.
In short, it is a curse only in such foolish social conditions that life itself is a curse.
For the two things are inseparable: money is the counter that enables life to be distributed socially: it is life as truly as sovereigns and bank notes are money.
George Bernard Shaw (1905) in: Major Barbara (the preface)

Op 06 juli 2012, zei Jerry Mager:

In ‘The Puppet and the Dwarf’ formuleert Slavoj Zizek volgens mij nauwkeurig en treffend wat ook Luyendijk hier te berde brengt over geloven – en intussen vele, vele, anderen met Luyendijk (impliciet) menen als het om vertrouwen en geloven gaat: ‘[A]uthentic philosophers are not interested in analyzing the hypocrisy of the dominant system, which is widespread and easily identifiable; what surprises them is the exact opposite – not that people do not ‘really believe,’ and act upon their professed principles, but that people who profess their cynical distance and radical pragmatic opportunism secretly believe more than they are willing to admit, even if they transpose these beliefs onto (nonexistent) ‘others” . U kunt googlen op: Zizek; puppet and dwarf; belief, etc., of bijvoorbeeld rechtstreeks naar de site: art3idea.psu.edu/locus/Puppet_Dwarf.pdf Van Zizek staan veel teksten op internet.

Op 06 juli 2012 omstreeks 04:33, zei Gert V., Leuven:

Wij zijn strandjeanetten dat wij ons laten kloten en verarmen door die cynische financiële loser boys. Inderdaad, zoals het artikel stelt, is het in de financiele wereld nog veel erger gesteld dan velen nu weten. Domheid cultiveert neoliberalisme en markttotalitarisme… want ‘het is nu eenmaal zo in de economie’… klinkt als een religie, nietwaar. Laat ons stoppen met het aanbidden van de neoliberale, elitaire waanzin van NVA-VOKA-VB, en opnieuw naar de belangen ons van gewone mensen kijken. Moeilijk is dat niet, hoor

Op 06 juli 2012 omstreeks 15:19, zei Alex Verlinden, Grobbendonk:

Op het eerste zicht lijken de feiten Gert V. gelijk te geven. Reeds sinds zeer lang herinner ik mij zijn interventies op dit forum. Dat zou kunnen geïnterpreteerd worden als blootstelling aan “neoliberalisme en markttotalitarisme”. En ondanks het feit dat hij opereert uit Leuven, een stad die met o.a. een Universiteit – trouwens mijn Alma Mater – het denken zou moeten aanmoedigen, lijkt datzelfde knopje “nadenken” bij hem al een tijdje uitgeschakeld. Dat wordt inderdaad in de vaklitteratuur dikwijls gelijkgesteld aan “domheid”. Een bewijs dus van zijn eigen stelling. Het probleem met die redenering zit ‘m echter in de oorspronkelijke veronderstellingen. Een maatschappij met meer dan 50% Overheid is niet “(neo)liberaal”, maar is etatistisch, waar de Overheid op vele mogelijke en onmogelijke manieren ingrijpt in het Marktmechanisme, met dikwijls negatieve gevolgen voor de gebruikers. Geen bewijs dus, en dat is gunstig voor hem!… Tenzij hijzelf dat knopje heeft uitgezet

Op 07 juli 2012 omstreeks 13:31, zei Jerry Mager:

@ Alex Verlinden, U kunt gelijk hebben en toch ook weer niet. Zonder aan haarkloverij of sofistiek te willen doen: wat is “ de markt” en wat hoort er bij en wat niet. Evenzo voor “de Overheid” ? In Nederland weet niemand dat meer, al was het alleen omdat er inmiddels een zogenaamd Maatschappelijk MiddenVeld is geschapen dat als politiek-bestuurlijk moeras fungeert. In dat MMV wisselen bestuurder/managers naar believen van pet: gaat het om winst dan zijn ze entrepreneurs en staan vooraan om te cashen, gaat het mis dan schieten ze onder de beschermende paraplu van de Staat en schuiven de verliezen van hun geklungel af op de belastingbetaler; rekening Rijk, zeiden we vroeger in militaire dienst. Vooral als het om hun wedden en emolumenten gaat. Ik ben helemaal niet tegen marktwerking, maar dan wel een échte. Net zo min ben ik tegen Europa – hoe zou dat nog kunnen!? – maar dan wel een deugdelijk geconstrueerd Europa, met kundige en betrouwbare stuurlui aan het roer en achter de knoppen.

Op 07 juli 2012 omstreeks 14:08, zei Jerry Mager:

Toen ik de passage van Slavoj Zizek uit ‘The P&D’ in het boek (MIT, 2003, ISBN 0-262-74025-7, p.8 ) nasloeg (zie 6 juli), kwam ik op een andere treffende observatie van SZ, op p.96. Het draait om geld en vertrouwen, waar het ook bij Joris L. om gaat. SZ schrijft (ik vertaal en parafraseer, jm): Op de hedendaagse markt vinden we tal van producten die zijn ontdaan van hun kwaadaardige/maligne eigenschappen: koffie zonder cafeïne, room zonder vet, bier zonder alcohol …. En de lijst gaat verder: wat te denken van virtuele sex als sex zonder sex, of oorlog zonder slachtoffers (aan onze kant tenminste) … En dan komt het, wat te denken van: “the contemporary redefinition of politics as the art of expert administration as politics without politics.” [zie hierover ook Sheldon Wolin: ‘Democracy Incorporated’].

We krijgen een virtuele werkelijkheid voorgeschoteld: “reality itself deprived of its substance … Virtual Reality is experienced as reality without being so. ..….. Everything is permitted, you can enjoy everything but [‘but’ staat cursief in de tekst; jm] deprived of its substance, which makes it dangerous.” (Dit laatste stuk vind ik ambigu: wàt wordt er gevaarlijk?).
Ik trek de redenering door naar bankieren zonder geld – het gaat intussen om niet te bevatten grote getallen, in feite gaat het om monopoly geld – maar bankieren als zwaar spelen met vertrouwen. Net als politiek bedrijven, komt bankieren per saldo neer op het omgaan met vertrouwen: vertrouwen van het publiek, van de klant en van de kiezer.

Als dat vertrouwen erodeert, wegvalt, blijft er niets meer over van wat er op voorhand al niet meer was (sic!) en dat maakt het gevaarlijk. Ik geloof niet dat er veel politiekers en/of bankiers zijn die reflecteren op de diepere achtergronden van hun handelen en denken. Daarom slingeren we als op een stuurloze bark op de golven van deze turbulente tijden. Zizek vind ik inspirerende kost, omdat hij vele dingen die wij eigenlijk zelf al weten, net even anders presenteert, in een net iets ander licht plaatst en daarbij uit alle vormen van cultuuruitingen (vooral films en literatuur) put.

LEZEN & LINKS

Het citaat van T.S. Eliot aan het begin, staat als motto voorin de biografie over Tony Blair van de Olleviers.
Bernard Ollevier & Ivan Ollevier (2004): De man die nergens vandaan kwam: Tony Blair en New Labour – Amsterdam/Antwerpen: Contact, ISBN: 9789045010601 (paper: 9789045010601)

Citaat George Bernard Shaw (1905) komt uit het voorwoord van Major Barbara
De tekst van Major Barbara staat o.a. op http://www.gutenberg.org/files/3789/3789-h/3789-h.htm

Galbraith, James K. (2008): The Predator State How Conservatives Abandoned the Free Market and Why Liberals Should Too – 221 pages / New York, London, Toronto, Sydney: Free Press, zie http://www.nytimes.com/2008/09/27/arts/27iht-IDSIDE27.1.16502204.html & http://predatorstate.com/

Wolin, Sheldon S. (2008): Democracy Incorporated: Managed Democracy and the Specter of Inverted Totalitarianism / Princeton/ ISBN13: 978 069 113 5663
376 pp.

Žižek, Slavoj (2003): The Puppet and the Dwarf. The Perverse Core of Christianity
MIT Press, 2003; ISBN 0-262-74025-7 (paperback) – Review o.a. op http://metapsychology.mentalhelp.net/poc/view_doc.php?type=book&id=2038&cn=395

over ‘LIBOR’

Waar staat LIBOR (= London Interbank Offered Rate) voor?, zie http://nl.global-rates.com/rentestanden/libor/libor.aspx

Over het LIBOR-schandaal, onder andere de Financial Times, zie http://www.ft.com/indepth/libor-scandal

BBC – Timeline: Barclays’ widening Libor-fixing scandal, zie http://www.bbc.co.uk/news/business-18671255

door Jerry Mager
(13 april 2012, met kleine wijzingen in de voorgaande versie op NELpuntNL.nl)

“Wil men het begrip ‘volk’ in het geavanceerde kapitalisme definiëren dan komt men al gauw uit bij de verzameling van individuen die van buitensporige beloning verstoken blijven. Het volk is die groep van mensen die er niet op hoeven rekenen ooit voor hun loutere verschijning betaald te krijgen.”
Peter Sloterdijk (2007, 2006) in: Woede en tijd

“[O]p paradoxale wijze is het gevaarlijkste ingrediënt van het nazisme niet zijn ‘totale politisering’ van het sociale leven, maar integendeel, de opschorting van het politieke denken door de verwijzing naar een extra-ideologische kern, op veel krachtiger wijze dan bij een ‘normale’ democratische politieke orde het geval is ….”
Slavoj Žižek (1997) in: Het subject en zijn onbehagen

“Sir Thomas waved his hand. ‘The Americans are an extremely interesting people. They are absolutely reasonable. I assure you there is no nonsense about the Americans.’
‘How dreadful!’ cried Lord Henry. ‘I can understand brute force, but brute reason is quite unbearable. There is something unfair about its use. It is hitting below the intellect.’ ”
Oscar Wilde, in: The Picture of Dorian Gray

Wat ons eigenlijk nog het meest zou moeten bevreemden – of liever: verontrusten – aan de affaire Verzuimreductie is dat het voetvolk dat bij die organisatie werkt er blijkbaar geen enkele moeite mee heeft, om medeburgers telefonisch het hemd van het lijf te vragen over de meest intieme medische details en dat vervolgens te rapporteren aan ‘een chef’ (niet-)wetende wat er met die gegevens gebeurt. Blijkbaar geldt het normale taboe daar niet (meer); op z’n minst is de norm opgeschort.
De associatie van Youp van ‘t Hek met de Gestapo is hier zo’n treffende vanwege de verontrustende connotatieve context die hij oproept. Het verschijnsel is van alle tijden. Men meent simpelweg: het is gewoon een baan, werk. Vooral in deze tijden van economische crisis – intussen een vrijzwevend geobjectiveerd begrip, zonder context of causale verbanden – mag je blij zijn wanneer je werk hebt.

Of zouden er alleen robots bij bedrijven als Verzuimreductie werken? Machines die menen: dat is mijn verantwoordelijkheid niet, ik doe alleen wat mij wordt gezegd. Ik voer opdrachten uit, meer niet. Mij treft geen blaam. Lieden die nergens anders aan de bak komen en die zich gewillig voor zulk werk lenen? Gewone mensen, die ook maar doen wat hen wordt opgedragen.

Wat bijna niemand ooit betrekt bij de beschouwingen en bespiegelingen over arbeidsarrangementen als deze bij Verzuimreductie, is de funeste invloed die dit soort werk onvermijdelijk heeft op degenen die het uitvoeren; op het voetvolk dus. Om dit punt extra duidelijk te maken denke men aan de mechanisatie en industrialisering door de Duitsers van het uitroeien van de grote aantallen medemensen die zij op hun programma hadden staan. Ambachtelijk uitvoeren van dit handwerk viel zelfs voor de meest geharde SS’ers niet lang vol te houden. Ook niet na systematisch de-humaniseren van de slachtoffers. Niet alleen de slachtoffers worden respectloos behandeld, ook de werknemers die het vuilde werk opknappen zijn in de ogen van hun opdrachtgevers, de managers en werkgevers, niemendallen oftewel: quantités négligeables. Over het zelfbeeld van iemand die dit soort onzindelijk werk langere tijd doet, maken we ons liever ook geen illusies. Over degenen die er de opdracht toe geven overigens evenmin.

De rel rond de praktijken van Verzuimreductie roept dus vanzelf nog een andere vraag op: hoe is de arbeidssfeer bij de klanten van Verzuimreductie. Wat voor managers maken bij die klanten de dienst uit? Tot die klanten behoren ondermeer: thuiszorgorganisatie TSN, de Bijenkorf , V&D en La Place, Praxis en Action.
Management dat een bureau als Verzuimreductie in de arm neemt, dat kan vast niet veel soeps zijn. Ziekteverzuim is een goede en betrouwbare indicator voor management-kwaliteit. Ook die werknemers staan bij hun bazen niet bijzonder hoog aangeschreven. De neerwaartse negatieve spiraal versterkt zich dus alleen.

Tussen een manager als Marcel Welting en zijn klanten zal geen groot verschil in mentaliteit vallen te ontdekken waar het gaat om de bejegening van personeel en dus de houding ten aanzien van medemensen. Voor dergelijke managers zijn mensen hoofdzakelijk een middel en geen doel op zich. Ook de slepende conflicten in de schoonmaakbranche zijn grotendeels onder deze zelfde noemer te brengen. Van een Zorgorganisatie die zijn medewerkers aan dit soort praktijken uitlevert, hoeven we geen al te hoge pet op te hebben.

Dat topman Marcel Wenting van het bedrijf Verzuimreductie opstapt, is vermoedelijk hoofdzakelijk toe te schrijven aan reacties in de categorie column Youp in de NRC van 31 maart 2012.
Wat een BN’er als Youp van ’t Hek vindt en zegt is heden ten dage namelijk vele malen belangrijker voor dergelijke toko’s dan een aangekondigd onderzoek van Het College Bescherming Persoonsgegevens. Wie zijn dat eigenlijk en wat doen ze ook alweer? Ach, het zal wel. Nog zo’n riante parkeerplaats voor uitgebluste politici en leden van het bestuurlijk establishment.

Dat een bedrijf als Verzuimreductie ooit in zaken kon gaan, is op zich al een saillant gegeven. Wie laat er nou een toko als Verzuimreductie los op zijn werknemers? Dan kan je personeel je toch bar weinig schelen?

Topman Wenting gaat waarschijnlijk twee deuren verderop zo weer aan de slag en geen haan die er verder nog naar kraait.

Als samenleving gaan wij zorgeloos verder met het verpesten van ons leefklimaat en het demotiveren van elkaar en onszelf door ons mak te schikken in en gedwee te plooien naar arrangementen als het onderhavige. Over dit wegkijken-omdat-het-mij-niet-aangaat heeft Martin Niemöller het: “Toen de nazi’s de communisten arresteerden heb ik gezwegen; ik was immers geen communist….” Zoiets zal ons toch nooit gebeuren? Wij hebben er immers niets mee te maken, wij doen alleen ons werk, dus wat gaan die mensen ons aan. Zo’n attitude erodeert wat er bij mensen nog over is aan empathisch vermogen. Het is ieder voor zich en desnoods ten koste van een ander. Geen wonder dat lieden die inspelen op het gestaag groeiende diffuse ongenoegen en de rondklotsende rancune # in onze samenleving, steeds makkelijker en royaler scoren.

De titel van het boek van Richard Sennett vat treffend samen wat zich in onze samenleving stelselmatig voordoet: the corrosion of character. Sennetts boek is vertaald als: de flexibele mens. Linksom of rechtsom krijgen we daar op velerlei wijze en in een bonte verscheidenheid aan vormen de rekening voor gepresenteerd.

Nationale ombudsman Alex Brenninkmeijer
Het recent verschenen Jaarverslag 2011 van onze Nationale ombudsman dr. Alex Brenninkmeijer getuigt hiervan. De Nationale ombudsman legt de vinger op volgens hem belangrijke geïnstitutionaliseerde verziekers van onze leefsfeer: de politie, het CBR, UWV, Rijkswaterstaat, CAK, IGZ, CVZ, DigiD (alleen de SVB krijgt een pluim van de ombudsman). Tel hierbij de vele gemeentelijke diensten op die als monopolist broddelwerk leveren op terreinen die raken aan het bestaansrecht van de burger en de katalysatoren van maatschappelijke rancune en ressentiment worden exponentieel verveelvoudigd. Ook in deze gevallen geldt: de uitvoerders-werknemers van betreffende overheidsdiensten zijn evengoed slachtoffer van de verloedering, omdat zij hun medeburger aan bejegening en behandelingen onderwerpen die zij zelf niet graag zouden ondervinden.

Brenninkmeijer: “De overheid als systeem slaagt er vaak niet in om voldoende rekening te houden met de menselijke factor.”
De Nationale ombudsman merkt tevens op dat voor het eerst de minister niet op zijn Jaarverslag reageert en hij vindt dat “geen goed teken.” Maar, wat zijn tegenwoordige bewindslui anders dan (vaak submiddelmatige) procesmanagers die vanwege een anonieme coterie binnen een politieke partij worden aangesteld om als interimmanager hun dingetje te doen in het kader van iets dat met recht de BV Nederland kan heten? Netwerkende passanten die na hun kunstje te hebben verricht geruisloos automatisch doorschuiven naar managementposities bij onder andere toko’s van het soort dat Nationale ombudsman Brenninkmeijer opsomt. Hoewel de uitzondering ook hier de regel bevestigt, zou manager Marcel Wenting waarschijnlijk zo als minister of staatssecretaris aan de bak kunnen; niemand die enig verschil zou opvallen.

Wat de Nationale ombudsman nog grotendeels – hoewel steeds minder – impliciet aan de orde stelt, is de rappe dé-politisering van onze politiek. Het optreden van een toko als Verzuimreductie is een symptoom – net zo’n symptoom als het vrijgeven van de tandartstarieven, het commercialiseren van ziekenhuizen en het laten rijden van treinstellen zonder sanitaire voorziening vanwege kostenbesparingen en winstmaximalisatie – van een (ik parafraseer Sloterdijk) hoogontwikkelde ‘samenleving’ van massaconsumptie die wordt gemanipuleerd middels hebzucht en gecontroleerd door afgunst-gestuurde-concurrentie. Ieder voor zich, zo luidt het devies. In Newspeak geformuleerd: iedereen moet zijn eigen verantwoordelijkheid nemen. Het idee de griffietarieve drastisch te verhogen, zodat de gang naar de rechter voor vele burgers onmogelijk wordt, getuigt van politiek-bestuurlijk onbenul en/of puur geldgericht denken.
Zo’n geldgestuurde ‘samenleving’ rekent af met alle marktincompatibele aspecten door een psychopolitiek van begeertenabootsing en calculerende hebzucht. Sloterdijk (2007: 262): “Deze verandering valt zonder een verstrekkende depolitisering van de populaties niet te realiseren, en deze depolitisering gaat per definitie gepaard met een almaar voortschrijdend betekenisverlies van de taal ten gunste van beeld en getal.”

gelijke toegang tot de rechtsmiddelen voor iedere Nederlander?
Alleen al het voornemen vanuit politiek-bestuurlijke hoek om de griffierechten – de ‘eigen bijdrage’ van de burger aan de rechtspraak – drastisch te verhogen, mag de apotheose en het dieptepunt tegelijk heten van een bestuurlijk establishment-denken dat louter instrumenteel geldgericht is. Zou de voorgenomen tariefsverhoging zijn ingegeven door bezuinigings­motieven dan getuigt dit van een huiveringwekkende simpelheid en het geen flauw benul hebben van wat democratie betekent en inhoudt. Indien – zoals sommigen menen – de verhoging van griffietarieven zijn bedoeld om burgers te beletten te reclameren tegen nadelige gevolgen van broddelbeleid vanwege (semi-)overheids-organisaties, dan zou dat getuigen van een adembenemend politiek cynisme gecombineerd met een huiveringwekkend talent voor bestuurlijk absurdisme.
Immers: je parachuteert en plempt leden van de establishment-kliek op allerlei bestuurlijke managementposities in “het maatschappelijke middenveld” en dekt hen af voor protesten en claims uit de maatschappij tengevolge van wanprestatie, door (financiële en/of procedurele) barrières op te werpen. Het mes snijdt aan twee kanten: je ‘bezuinigt’ en je maakt de burger nagenoeg monddood. Over zo’n scenario moeten we niet eens willen dromen.

In een dergelijke samenleving zouden bedrijven als Verzuimreductie tot maatstaf worden en eerst echt onbelemmerd gedijen.

vertrouwen van de burger wordt verkwanseld
Rechtsfilosofe Dorien Pessers hield in september 2006 een lezing voor de Raad voor het Openbaar Bestuur onder de titel: “Goede en kwade trouw in het openbaar bestuur.” Op het web moet tevens een bewerkte ingekorte versie rondzwerven, onder de titel: “Vertrouwen van burger is verkwanseld, want de vorm wordt belangrijker dan de norm.”

Nationale ombudsman Brenninkmeijer (NRC, 7 april 2012) merkte naar aanleiding van de verhoging van de eigen bijdrage aan de rechtspraak op ‘ernstig teleurgesteld’ te zijn in de democratie. Zie ook Brenninkmeijer: “Verhoging griffierechten moet van tafel

* * * * *

LINKS en bibliografie:

# Zembla 23 maart 2012

# ombudsman Alex Brenninkmeijer in de digitale NRC van 7 april 2012 – http://digitaleeditie.nrc.nl/digitaleeditie/NH/2012/3/20120407___/1_28/article1.html

Alex Brenninkmeijer in het Nederlands Juristenblad 20 januari 2012 (pp. 192-93): “Unitas politica.”
Het artikel op de njblog laat de laatste allinea weg. Aan het slot van het tijdschriftartikel suggereert Brenninkmeijer dat het afbreken van checks en balances in ons contsitutioneel bestel populisme in de kaart speelt.

# Peter Sloterdijk (2007 / 2006): Woede en tijd (Ndl. vertaling door Hans Driessen van Zorn und Zeit) –

# Slavoj Žižek (1997): Het subject en zijn onbehagen (Ndl. vertaling door Johan Schokker, uitgave Boom, Amsterdam/Meppel, isbn. 90 5352 345 6); in dit werk geeft Žižek (pp. 99-101, 202) onder andere zijn zienswijze op Goldhagens boek: Hitlers gewillige beulen.

# Het verhaal van Hanna Schmitz (! hoeveel Duitsers heten Schmitz?) uit De Voorlezer (2000, 1995) van Bernhard Schlink. (Ndl. vertaling door Gerda Meijerink, 2000 bij Ambo). De film (2008) gebaseerd op Schlincks boek is geschreven door David Hare en geregisseerd door Stephen Daldry.

# Dorien Pessers’ “Goede en kwade trouw in het openbaar bestuur” staat ook op deze site

# VVD-senator Sybe Schaap: Het rancuneuze gif. Opmars van het onbehagen (april 2012)
Zie voor het thema rancune in de politiek ook Fukuyama’s The End of History en vooral Sloterdijks Woede en tijd

# zie ook: Philip Zimbardo in uitzending van VPRO Tegenlicht en ‘De Derde Golf’ # nl.wikipedia.org/wiki/Die_Welle #

# Opmerkingen bij cartoon van Joep Bertrams in de Groene Amsterdammer ( http://www.groene.nl/bertrams/158-gevoelige-snaar ) naar aanleiding van de affaire Günter Grass.

door Folkert Jensma | NRC zaterdag 07 april 2012 pagina 28 – 29

Nationale Ombudsman Alex Brenninkmeijer is, zegt hij, „activistischer” geworden. Maar verliest hij zo niet aan invloed? Raken ombudsman en politiek zo niet verder van elkaar vervreemd? Voor het eerst reageerde de minister niet op zijn jaarverslag. „Geen goed teken.”

Franz Kafka, Verzameld Werk. Wie zich aan de vergadertafel bij de Nationale Ombudsman mocht vervelen, kan er even in bladeren. Het ligt binnen handbereik, als koffietafelboek. Het is typische Alex Brenninkmeijer-ironie. Er moeten aan deze tafel heel wat bureaucratische absurditeiten zijn besproken.

Continue Reading »